cojak.net.pl

Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu.[Łk 2, 34-35]

Punkt odniesienia

Punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia.
Punkt widzenie zależy od strony, która więc wiecej płaci.
nawigacja Definicje PWN dział wiedzy żeglarskiej lub lotniczej obejmujący zespół wiadomości i umiejętności potrzebnych do prowadzenia statków morskich lub powietrznych do określonego celu i określania na mapie ich położenia
nawigacja morska Definicje PWN proces prowadzenia statku morkiego bezpieczną i możliwie najszybszą trasą do punktu przeznaczenia, co wymaga umiejętności określania pozycji statku i wytyczania właściwego kursu statku
absolut byt samoistny, nieograniczony, wieczny, doskonały
absolut 1. filoz. w filozofii idealistycznej: wieczna, niezmíenna i nieskończona praprzyczyna, podstawa wszechświata, bóstwo; 2. niedościgły wzór; (łac. absolutus = zupełny, bezwzględny)
absolutny 1. zupełny; 2. niekwestionowany; 3. istniejący obiektywnie
absolutny 1. całkowity, zupełny; 2. bezwzględny, niczym nie uwarunkowany, niezależny, samoistny, nieograniczony; (łac. absolutus dosł. wyzwolony (ze związków), bezwzględny, zupełny
względny 1. zależny od różnych względów
względny 1. zależny od różnych względów, ujmowany w rozmaitych relacjach; relatywny, nieabsolutny
perspektywa 4. punkt widzenia, z jakiego coś jest przedstawiane lub oceniane

Punkt odniesienia można zdefiniować najkrócej jako pomoc nawigacyjną, która umożliwia ustalenie aktualnego położenia i kursu. Marynarze, lotnicy oraz wędrowcy przemierzający pustynie piaskowe i śnieżne doskonale wiedzą, że brak trwałego punktu odniesienia uniemożliwia dotarcie do celu. W początkach żeglugi statki musiały trzymać się brzegów, aby nie zabłądzić. Dalsze podróże i żegluga na otwartych morzach i oceanach stały się możliwe, kiedy żeglarze podnieśli głowy ku niebu i nauczyli się czytać mapę nieba oraz zaczęto budować latarnie morskie.

Mapa nieba - Planisphæri cœleste Mapa nieba nocnego - Droga Mleczna Latarnia morska na wyspie Faros

Postęp ten był skutkiem znalezienia stałych punktów odniesienia. O tym mówi historia żeglugi morskiej, której istotną częścią jest historia instrumentów nawigacyjnych, m.in. astrolabium, sekstantuchronometru.

Literatura uzupełniająca: Gwiazdy stałe (Stellae fixae), Encyklopedia Powszechna Wydawnictwa Gutenberga

Punkty orientacyjne

orientacja 1. umiejętność rozpoznawania określonych miejsc i kierunków w terenie; 2. rozeznanie w sytuacji, jakimś zagadnieniu oraz umiejętność ich oceny; 3. określone poglądy polityczne lub preferencje seksualne
orientacja przestrzenna wrodzona u zwierząt zdolność rozeznawania kierunków
orientacja 1. zdawanie sobie sprawy z tego, gdzie, w jakim punkcie terenu się jest, gdzie jest która strona światu:; 2. :trafne rozumienie sytuacji, znajomość czegoś; 3. polityczne grawitowanie, skłanianie się ku czemuś (w tym znaczeniu wyraz był szczególnie często używany w czasie pierwszej wojny światowej)

Synonimy: 1. orientacja (w sytuacji) - rozeznanie; 2. mieć orientację - znać się; 3. tracić orientację - błądzić

Punkty orientacyjne to punkty odniesienia, według których można określać położenie innych obiektów. Punkty orientacyjne pozwalają nam orientować się w przestrzeni i umożliwiają podejmowanie decyzji dotyczących przemieszczania się. Znane są przypadki błądzenia po pustyni, kiedy wędrowcy bez doświadczenia, nie znając punktów orientacyjnych, zataczali kręgi i wracali do punktu wyjścia.

Ale nie tylko na pustyni można błądzić. Stracić orientację można również w terenie zabudowanym, w gęstym lesie lub w nocy. Jak łatwo można zabłądzić w obcym mieście, wiedzą dobrze turyści, którzy często nie mogą samodzielnie wrócić do hotelu.

W terenie zabudowanym punktami orientacyjnymi mogą być łatwo rozpoznawalne budynki oraz budowle, m.in. wysokie wieże, kościoły, obiekty zabytkowe i oryginalne obiekty architektoniczne, a w terenie niezabudowanym - twory natury o charakterystycznym, trudnym do pomylenia, wyglądzie, np. wzniesienia, drzewa, zagłębienia terenu, cieki i zbiorniki wodne. Im wyższe są dzieła ludzkich rąk i twory przyrody, tym lepszym są punktem orientacyjnym w przestrzeni, bo można je zobaczyć z dużej odległości.

Można stracić nie tylko przestrzenną orientację, ale i życiową. Wielu wybiera za swoje życiowe punkty orientacyjne innych ludzi, zapominając, że każdy człowiek jest nie tylko niepowtarzalny, ale i zmienny, gdyż w trakcie swojego życia zdobywa wiedzę, doświadczenie i podlega oddziaływaniu innych. Z tego powodu żaden człowiek nie może dla innych pełnić funkcji stałego punktu odniesienia we wszystkich wymarach życia i w każdej sytuacji. Podobnie jak jedna latarnia morska nie może pomagać żeglarzom na wszystkich oceanach.

Poleganie na człowieku jako punkcie odniesienia w  staje się współcześnie niebezpieczne. Powodem tego jest indywidualizm, relatywizm moralny i bezbożnictwo. Głoszone są poglądy - niektóre o charakterze utopijnym - które kwestionują obiektywność prawdy i dobra. Problem wolnego, świadomego wyboru trwałego ziemskiego punktu odniesienia staje się praktycznie niemożliwy, gdyż nie tylko pojedynczy człowiek, ale i całe społeczeństwa oraz przestrzeń publiczna poddawani są nieustannej ideologizacji oraz indoktrynacji.

Wybór optymalnego punktu odniesienia

Synu mój, nie zapomnij mych nauk, twoje serce niech strzeże nakazów, bo wiele dni i lat życia, i pełnię ci szczęścia przyniosą...[Prz 3, 1-2]

Czy człowiek współczesny jest więc nieuchronnie skazany na błądzenie w swoim życiu indywidualnym, społecznym i narodowym? Odpowiedź brzmi: NIE. Jest ona taka sama od początków chrześcijaństwa, czyli już od 2020 lat, i taka będzie do końca świata. Być może dzisiaj - w tym coraz bardziej ześwieczczonym świecie - jest trudniej uświadomić sobie tę prawdę, która powinna być oczywista dla każdego katolika, i wdrożyć we własnym życiu.

Każdy wierzący ma na wyciągnięcie ręki trwały, niezniszczalny i niezawodny punkt odniesienia, działający 24 godziny na dobę, każdego dnia, na lądzie i morzu, w każdych warunkach — to Bóg Trójjedyny. Trzeba mu tylko zaufać — nie tylko wtedy, kiedy trwoga, ale codziennie. Nawet o najmniejszych sprawach, nad którymi wydaje nam się, że panujemy, powinniśmy rozmawiać z Nim, aby nie zejść na bezdroża. Jego nauka jest najlepszym punktem orientacyjnym. Człowiek może wybrać inny punkt odniesienia, bo - jak powiedział kard. Stefan Wyszyński - Bóg szanuje wolność woli człowieka aż do granic grzechu. Trzeba też jednak pamiętać słowa Mikołaja Reja: Nie ten jest mądry, kto wiele spraw umie, lecz kto złe od dobrego rozeznać rozumie.

Jeżeli masz ochotę przemyśleć powyższy tekst ...


Wyślij komentarz:koperta